Ik heb last van carpaal tunnel syndroom

Wat is het carpaal tunnel syndroom?

In je pols loopt een smalle doorgang. Deze tunnel bestaat uit handwortelbeentjes en een stevige band van bindweefsel. Door die ruimte lopen pezen en één belangrijke zenuw: de nervus medianus. Deze zenuw stuurt een deel van je hand aan en geeft gevoel aan duim, wijsvinger, middelvinger en een stuk van de ringvinger.

Bij carpaal tunnel syndroom raakt deze zenuw bekneld. Zie het als een kabel in een te krappe buis. Als de ruimte kleiner wordt door zwelling of verdikking van weefsel, ontstaat druk. Die druk verstoort het signaal tussen je hand en je hersenen.

Je merkt dit vaak eerst ’s nachts. Je wordt wakker met tintelende handen. Overdag kun je moeite krijgen met knopen dichtmaken, een pan vasthouden of typen. Volgens huisartsenregistraties komt carpaal tunnel syndroom vaker voor bij vrouwen dan bij mannen en vooral tussen 40 en 60 jaar.

De klacht ontwikkelt zich geleidelijk. Wat start met lichte tintelingen kan uitgroeien tot dagelijkse hinder bij werk of hobby’s.

Wat zijn de symptomen van carpaal tunnel syndroom?

Niet iedereen ervaart dezelfde signalen. De aard en intensiteit verschillen per persoon. Dit zijn veelvoorkomende symptomen:

• Tintelingen – een prikkelend gevoel in duim, wijsvinger en middelvinger, alsof je hand slaapt.
• Dof gevoel – verminderd gevoel in de vingers waardoor kleine voorwerpen uit je hand glippen.
• Pijn in hand en pols – een zeurende of stekende pijn die kan uitstralen naar onderarm of elleboog.
• Krachtsverlies – moeite met knijpen, draaien van een sleutel of vasthouden van een glas.
• Nachtelijke klachten – wakker worden door tintelingen of pijn, vaak met de neiging je hand te schudden.
• Stijfheid in de ochtend – een gevoel alsof je hand eerst “op gang” moet komen.

De oorzaak van carpaal tunnel syndroom

De ene situatie is de andere niet. Vaak spelen meerdere factoren tegelijk. Dit zijn oorzaken die vaak voorkomen:

• Herhaalde handbewegingen – langdurig typen, werken met gereedschap of trillende apparaten verhoogt druk in de pols.
• Zwangerschap – vocht vasthouden zorgt voor extra druk in de tunnel.
• Overgewicht – extra weefsel kan de ruimte in de pols beperken.
• Reumatoïde artritis – ontsteking van gewrichten leidt tot zwelling rond de zenuw.
• Diabetes – verhoogde bloedsuiker tast zenuwen aan en vergroot de kans op beknelling.
• Schildklierafwijkingen – hormonale veranderingen beïnvloeden vochtbalans en bindweefsel.
• Polsletsel – een breuk of kneuzing verandert de structuur van de tunnel.

Binnen complementaire zorg kijken therapeuten vaak breder. Niet alleen naar de pols, maar naar houding, spierspanning en leefstijl. Een osteopaat of manueel therapeut onderzoekt de beweeglijkheid van pols, elleboog en schouder. Bij acupunctuur of Traditionele Chinese geneeskunde ligt de focus op energiedoorstroming in meridianen die door arm en hand lopen.

Ook orthomoleculaire geneeskunde richt zich op voeding en micronutriënten die zenuwfunctie ondersteunen, zoals vitamine B6. Yoga-therapie en Tai Chi helpen bij houding en ontspanning van schouders en nek. Reflexologie of voetreflexmassage benadert de klacht via reflexzones die in verbinding staan met hand en pols.

Vraag jezelf af: hoe gebruik jij je handen op een dag? Hoeveel uur typ je, knijp je, til je? Kleine aanpassingen in werkhouding of pauzes beïnvloeden de belasting van je polsen.